Bad Nieuweschans, Graansilo Watermann

  • Bouwjaar: 1946, uitgebreid in 1961 en 1964
  • Architect: Dhr. H. Watermann
  • Huidige bestemming: Opslag
  • Oorspronkelijke functie: Graansilo
  • Publiek toegankelijk: Nee
  • Adres: Verlengde Hoofdstraat 1 Bad Nieuweschans

Het rijksmonument graansilo Watermann is gebouwd omstreeks 1946 in opdracht van Dhr. H. Watermann in een stijl verwant aan de Delftse School.

De gebroeders G. en J. Watermann begonnen in 1896 een graanhandel in het inmiddels afgebrande pakhuis “de Dageraad” in Nieuweschans.

Tevens werd in 1910 in Bunde (Duitsland) een groot graanpakhuis gebouwd. Dhr. G. Watermann had de leiding over het bedrijf in Bunde en Dhr. J. Watermann over het bedrijf in Nieuweschans. Na het overlijden van Dhr. J. Watermann nam zijn zoon Dhr. H. Watermann het bedrijf over. Na de oorlog werd het bedrijf een N.V. met nevenkantoor in Rotterdam en kreeg het de naam G. Watermann N.V. Na de bouw van de hoogbouwsilo werd in 1961 de silo uitgebreid met een laagbouwsilo. In 1964 volgde een verdere uitbreiding.

Beide uitbreidingen uit de jaren zestig vallen buiten de bescherming van rijkswege vanwege de te geringe ouderdom.

De silo is markant gelegen aan de Westerwoldsche Aa en aan de spoorlijn Groningen-Duitsland en eigendom van de Friese stichting DBF, die ambitieuze kunstplannen heeft voor de hoge graansilo. Het monumentale gebouw zou verbouwd moeten worden tot een ‘kunstbaken’. Een externe wenteltrap zou dan voeren langs de tientallen kubusvormige ruimtes die deel uitmaken van het gebouw. In al deze ruimtes moet dan een kunstwerk komen. Zodoende wordt het geheel ook een kunstwerk, is de gedachte.

In 2013 is een haalbaarheidsonderzoek uitgevoerd. Op basis hiervan heeft DBF goede hoop dat de financiering rond komt.